Goeienavond beste lezer,

“Kleding en andere voorwerpen of accessoires die door een renner worden gedragen (waaronder, maar niet beperkt tot, helmen, brillen, schoenen of communicatieapparatuur voor tijdens de race) mogen de lichaamsbouw van de renner niet veranderen.” Dat is klare taal in het reglement (artikel 1.3.032) van de UCI, de internationale wielerbond. Renners en rensters moeten op de fiets kruipen zoals God hen geschapen heeft, er is geen plaats voor bodyshaming in het wielrennen.

Maar topsporters zouden geen topsporters zijn als ze de grenzen niet zouden opzoeken en dus wordt er al eens aan de morfologie gemorreld. Door hier en daar iets tussen de borsten te proppen om wat aerodynamisch voordeel te creëren, bijvoorbeeld. Nee, we verzinnen het niet. Extra controles dan maar, besliste de organisatie van de Tour de Femmes, want de koers moet eerlijk verlopen. En zo blijft het werk in het land, zou onze grootmoeder zeggen.

Wist u trouwens dat zelfs de lengte van de koerssok streng gereglementeerd is? “Sokken en overschoenen die tijdens wedstrijden worden gebruikt, mogen niet hoger reiken dan de hoogte die wordt bepaald door de helft van de afstand tussen het midden van de laterale enkelknobbel en het midden van de kop van het kuitbeen.” Met dank aan artikel 1.3.033 bis.